حبس روح

   برسانناله من را به خدا ذهن سیاه!

   حرفاز حبس وجودی در این تنگنا زن

   من دراین دایره هیچ ز من بی زارم...

   تیشهبر ریشه مفهوم خود و معنا زن

   گو زعصیانی که از رسم به خط آوردم

   گو زناله ای که از هیچ... به روحم ما زن!

   رسماین است که بر دل بریزانم خاک

   و توبا بیل صداقت به سرم چندتا زن!

   مندگر طاقت این شیره تلخم را نیست!

   تیغبر سینه ی پر شیر هوس، تنها زن

   تلهدر راه و طریقم ، تو خودت بودی تو

   حالبر قفل وجودم کلید را جا زن!

   از کتاب نتهای خارج: فرامرز فرحمهر